Podzespoły wchodzące w skład systemy odwróconej osmozy

Filtry odwróconej osmozy to najdokładniejsze filtry służące do pozyskiwania wody pitnej. Filtr odwróconej osmozy składa się z następujących podzespołów:

• filtr mechaniczny (sedymentacyjny)
• filtr węglowy
• membrana osmotyczna
• mineralizator (opcjonalnie)
• lampa UV (opcjonalnie)

Filtry mechaniczne mają za zadanie odfiltrowanie osadu, humusów i szlamu, chronią one także membranę osmotyczną przed uszkodzeniem. System odwróconej osmozy jest wyposażony w 2 lub 3 filtry mechaniczne. Filtry węglowe zabijają bakterię i wytrącają z wody chlor. Tego typu filtry wymagają wymiany co 6 miesięcy ze względu na możliwy rozwój flory bakteryjnej w dłuższym czasie. Membrana osmotyczna to centralny element systemu odwróconej osmozy. Jest to półprzepuszczalna przegroda przez, którą woda przepływa pod ciśnieniem. Membrana składa się z porów o wielkości od 0,0001 – 0,0005 mikrona jest to wielkość 200 razy mniejsza od najmniejszej bakterii i około 70 razy mniejsza od wirusa. Membrany filtrów r.o. mają strukturę asymetryczną. Stosowane membrany są najczęściej wykonane z octanu celulozy lub poliamidów aromatycznych. Rzadziej spotykane materiały służące inżynierom do konstruowania przegród półprzepuszczalnych to polimery takie jak poliamidy alifatyczne, sulfonowane polisulfony, polialkohol winylowy czy poliakrylonitryle. Czasami filtry r.o. są wyposażone w układy do czyszczenia membran. Są one jednak rzadko spotykane w instalacjach domowych. Czyszczenie polega na przemyciu instalacji specjalnym roztworem (np. kwasu cytrynowego). Następnym opcjonalnym podzespołem wchodzącym w skład systemu odwrotnej osmozy jest mineralizator. Mineralizator to po prostu zmielone na drobno skałki przez, które przepływa woda. Ostatnim także opcjonalnym elementem systemu jest lampa UV. Służy ona do zabijania bakterii i innych groźnych mikroorganizmów. Innym elementem składowym jest wylewka do filtra

Zastosowanie systemu odwróconej osmozy

Na skalę przemysłową filtry r.o. (z ang: reverse osmosis) zaczęły być stosowane na początku lat siedemdziesiątych. Główne zastosowanie tej technologii to usuwanie z wód morskich soli. Używana jest również jako metoda otrzymywania ultra czystej wody dla przemysłu farmaceutycznego, kosmetycznego, energetyki jądrowej, laboratoriów. Odwrócona osmoza może być też metodą doczyszczania ścieków czy uzdatniania wody pitnej. Nie bez znaczenia jest fakt, że technologia ta nie wymaga dawkowania chemikaliów a więc nie powoduje przekształceń chemicznych zanieczyszczeń. Jest to dosyć istotny problem np. podczas dezynfekcji wody związkami chloru, gdyż w wyniku reakcji odczynników jako produkt uboczny mogą powstawać bardzo kłopotliwe tzw. halogenowane związki organiczne. Połączenie odwróconej osmozy z innymi technologiami, takimi jak wymiana jonowa, bądź kilkukrotne poddanie wody r.o. pozwala na uzyskanie najczystszej wody stosowanej np. w laboratoriach chemicznych zajmujących się analizą śladowych ilości substancji chemicznych.

Mity na temat odwróconej osmozy

Jednym z najczęściej rozpowszechnianych mitów na temat odwrotnej osmozy jest stwierdzenie, że systemy RO wyjaławiają wodę z minerałów a nawet wypłukują minerały z organizmu. O ile stwierdzenie, że odwrócona osmoza wypłukuje minerały z organizmu jest 1 100% fałszywe to wyjaławianie wody z minerałów jest w niewielkiej części prawdą. To jak system odwrotnej osmozy oczyszcza wodę mogą Państwo zobaczyć na tym schemacie:

Jak zatem widać, większość pożytecznych minerałów ze względu na mniejszy niż metale ciężkie rozmiar przechodzi przez pory membrany osmotycznej. Faktem jest jednak, że około 30% pożytecznych minerałów jest przez membranę zatrzymywana. Czy to szkodzi naszemu zdrowiu? Nie, gdyż praktycznie 100% zapotrzebowania na minerały jest pokrywana poprzez dostarczanie pożywienia. Mit ten zrodził się po części z tego, że wody mineralne bardzo często uwypuklają fakt posiadania związków mineralnych. Ludzie często tym się kierują przy zakupie wód mineralnych lub źródłowych. Jakość wód mineralnych jest praktycznie taka sama jak wody kranowej. Oczywiście trzeba wziąć pod uwagę to, że do wody kranowej dodawany jest chlor i przepływa ona często przez brudne sieci wodociągowe.

Wymagania dla sytemu odwrotnej osmozy

• temperatura wody zasilającej od +2 st. C do +40 st. C
• ciśnienie wody zasilającej od 2,8 do 6,0 bar
• maksymalne zasolenie wody do 2000 ppm (mg/l)
• zakres pH (współczynnika kwasowości) od 4 do 11

Name (required)

Mail (will not be published) (required)

Website